Download PDF

หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 22 มิถุนายน 2552

“เอ็มไอซีที สร้างคน สร้างชาติ” ที่นครราชสีมา คืองานแบ่งปันเผยแพร่ความรู้ด้านเทคโนโลยีสู่ประชาชนต่างจังหวัด ในรูปแบบของกิจกรรมเพื่อสังคม หรือซีเอสอาร์ ทำให้คนต่างจังหวัดมีโอกาสสัมผัสความรู้ทางเทคโนโลยี สมควรที่“ชนชั้นกลางอย่างหนา”ในหน่วยงานอื่นๆควรทำตาม

“พิสูจน์แล้วว่าผู้คนสนใจความรู้ทางด้านเทคโนโลยี โดยเฉพาะจังหวัดใหญ่ๆ” นายธานีรัตน์ ศิริปะชะนะ รองปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร บอกกับผู้สื่อข่าว (มติชน ฉบับวันจันทร์ที่ 15 มิถุนายน 2552 หน้า 13)

ขอบอกรองปลัดฯว่าไม่เฉพาะจังหวัดใหญ่ๆจะสนใจความรู้ทางเทคโนโลยี แม้จังหวัดเล็กๆทั่วประเทศก็สนใจมากๆ แต่ไม่มีโอกาสเท่าจังหวัดใหญ่ๆเท่านั้นแหละ กรุณาอย่าเข้าใจผิดๆแบบคนคลั่งเทคโนโลยี แล้วตกเป็นทาสเทคโนโลยี  ดังคนไทยส่วนมากทุกวันนี้ โดยเฉพาะพวกชนชั้นนำมีอำนาจไม่เชื่อความเป็นมนุษย์ แต่เชื่อเทคโนโลยีอย่างงมงายหัวปักหัวปำ

ความรู้ด้านเทคโนโลยี ควรได้รับการแบ่งปันและเผยแพร่สู่สาธารณะทั่วประเทศ (เหมือนเอ็มไอซีทีฯ โคราช คราวนี้) ควบคู่ไปกับกงานสร้างสรรค์ทางศิลปะและวัฒนธรรม เช่น งานของสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (สบร. / OKMD) ที่มีหน่วยงานในสังกัดหลายแห่ง เช่น TCDC, มิวเซียม, ฯลฯ

ผมสนับสนุนงานของ TCDC กับมิวเซียมอย่างสุดลิ่มทิ่มประตูมาแต่แรกมีดำริจะตั้ง เพราะเล็งเห็นความสำคัญการแบ่งปันเผยแพร่ความรู้สร้างสรรค์ แต่แล้วเมื่อมีขึ้นจริงกลายเป็นแหล่งมั่วสุมของ“ชนชั้นกลางอย่างหนา”ที่มีความรู้ความสามารถใน “การตลาดตลบตะแลง” กับ“การตลาดตลกแดก”

ต่างพากันแดกเงินเดือนสูงๆ เสียค่าเช่าที่ทำงานแพงๆอย่างหรูๆ แต่ไม่ทำงานแบ่งปันเผยแพร่สู่ท้องถิ่นต่างจังหวัดอย่างที่เอ็มไอซีทีฯทำแล้วและได้ผลแล้ว ที่ทำอยู่คือ“จับกลุ่ม”เสวยสุข (ไม่ใช่“รวมกลุ่ม”ทำงานหนัก) อยู่ในย่านผู้ดีมีทรัพย์ของกรุงเทพฯ โดยไม่โผล่หัวออกไปเรียนรู้ประวัติศาสตร์ชุมชนท้องถิ่นทั่วประเทศ

ซ้ำมิหนำหน่วยงานบางแห่งของ OKMD เอางบประมาณพาผู้สื่อข่าวไป  “ซื้อลูกปัด”ทางคาบสมุทร แต่อ้างว่าเพื่อวิชาการอภินิหารมหัศจรรย์แล้วปั้นข่าวหลอกลูกปัดหายเพื่อสร้างกระแสให้ตัวเองและพวกพ้องได้ผลประโยชน์ทับซ้อนอีกต่างหาก โดยไม่คำนึงถึงการแบ่งปันเผยแพร่ความรู้สู่ชุมชนท้องถิ่นเลยแม้แต่น้อย

สื่อมวลชนบางสกุลมีโอกาสเสพสุขกับ “ชนชั้นกลางอย่างหนา” พวกนี้ เลยไม่เข้าใจประเด็นหลัก คิดว่าคนวิจารณ์ค้าน TCDC ไม่มีจินตนาการในงานสร้างสรรค์
ขอทำความเข้าใจให้รู้ว่าจินตนาการในงานสร้างสรรค์จะดีและมีประโยชน์ได้ต้องไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน, ต้องไม่โกง, ต้องไม่เอาเปรียบคนอ่อนแอ, ต้องยึดถือว่าทุจริตมีความผิด, และต้องเพื่อความเสมอภาค—โว้ยไอ้ห่าเอ๊ย

ถ้า“ดีแต่แดก”อย่างนี้ ก็อย่ามีโคตรพ่อโคตรแม่งเลย บางทีสังคมไทยจะฉลาดและสร้างสรรค์ด้วยตนเองได้ดีกว่า

Culture Industry อุตสาหกรรมวัฒนธรรม ที่คุณณรงค์ชัย อัครเศรณี ประธานกรรมการบริหาร สบร. / OKMD บอกว่าเป็นเทรนด์ใหม่เศรษฐกิจโลก (พิมพ์ในกรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันจันทร์ที่ 15 มิถุนายน 2552 หน้า 11)ว่า “เราก็มีดีในด้านศิลปวัฒนธรรมไทยๆ—เพราะฉะนั้นถ้าเราใส่วัฒนธรรมความเป็นไทยเข้าไปในสินค้าบ้างก็น่าจะเกิดตลาดขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง ซึ่งแนวทางนี้ประเทศเกาหลีเขาทำสำเร็จ”

ขอประทานโทษ เกาหลีทำสำเร็จเพราะเขาไม่เป็น“ชนชั้นกลางอย่างหนา” เพื่อ“การตลาดตลบตะแลง” และ“การตลาดตลกแดก”อย่างเรื่องออกแบบและเรื่องลูกปัดที่พากันแสดงออกถึงความเป็นไทย เปลือกๆปลอมๆอย่างเด็กเลี้ยงแกะ

22-06-52

โฆษณา 2 แผ่นนี้ มีพิมพ์ในวารสาร“อ่าน” ราย 3 เดือน เพื่อการอ่าน ปี่ที่ 1 ฉบับที่ 4 ประจำเดือนมกราคม-มีนาคม 2552 เพิ่งวางตลาดเดี๋ยวนี้เอง ไปหาซื้อได้แล้ว