หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2552

หลวงพ่อเดิม พทฺธสโร มีสมณศักดิ์ว่าพระครูนิวาสธรรมขันธ์ เจ้าอาวาสวัดหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์

มีประวัติย่อสรุปจากหนังสือกิตติคุณหลวงพ่อเดิม เรียบเรียงโดยอาจารย์ธนิต อยู่โพธิ์ (อดีตอธิบดีกรมศิลปากร) ซึ่งเป็นชาวบ้านหนองโพ แล้วเป็นศิษย์หลวงพ่อเดิมด้วย  ดังนี้
หลวงพ่อเดิม เกิดที่บ้านหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อวันพุธที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2403 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 4

อุปสมบทเมื่อวันอาทิยต์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2423 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5

เป็นเจ้าอาวาสวัดหนองโพ ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2435 ยังอยู่ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5

มรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 9

สิริรวมอายุ 92 ปี 71 พรรษา

หลวงพ่อเดิมตั้งโรงเรียนสำหรับให้กุลบุตรกุลธิดาได้เล่าเรียนหนังสือกัน ในตอนแรกๆนั้นหาวิธีให้เด็กได้ศึกษาเล่าเรียนความรู้อย่างอื่นด้วย เช่น สร้างสำนักขึ้นสอนดนตรีปี่พาทย์ ฯลฯ อาจารย์ธนิต อยู่โพธิ์เล่าว่า

“ตั้งฝึกสอนในวัด แล้วจ้างครูมาสอนประจำ ตั้งวงยี่เกขึ้น

ครูหัดยี่เกคนแรกคือครูปุ่น เป็นคนชาวบ้านพยุหะ ศิษย์ฝึกหัดยี่เกรุ่นแรกครั้งนั้น ต่างก็ล้มหายตายจากไปนานแล้ว

ครูยี่เกคนต่อมาก็คือครูโชติ แล้วมาครูวิง และต่อมาก็คือครูทองคำ(นิ้วด้วน)

ได้ตั้งแตรวงขึ้นคราวหนึ่ง มีครูบุญเหลือเป็นผู้หัด แต่มิช้าก็เลิกเสียเพราะครูบุญเหลือลาออกไป และหาครูคนอื่นมาสอนสืบต่อไม่ได้

ภายหลังได้สร้างเรือนให้พวกปี่พาทย์อยู่เป็นประจำ เรียกกันว่า “โรงปี่พาทย์” ตั้งอยู่ริมรั้ววัดทิศเหนือ ครูปี่พาทย์คนแรกคือครูอุ้ย แล้วต่อมาก็คือครูพุฒ(เรียกกันว่าพุฒหน้าดำ หรือพุฒทศกัณฐ์) ต่อมาครูแย้ม(ตาบอดทั้งสองข้าง)

เครื่องปี่พาทย์หลวงพ่อก็สร้างเอง เว้นแต่เครื่องโลหะ เช่น ฆ้องโหม่งและฆ้องวง

ส่วนระนาดทั้งไม้ทั้งเหล็กและกลองนั้น  หลวงพ่อลงมือทำเอง เหลาลูกระนาดไม้และลูกระนาดเหล็กเอง โดยมีพวกพระภิกษุในวัดซึ่งเป็นศิษย์เป็นผู้ช่วย สามารถทำได้ประณีตประกับรางเลี่ยมงาเลี่ยมมุก และเลี่ยมโลหะได้งดงาม

กลองก็ขุดและกลึงเอง ขึงหน้าขึ้นกลองเอง ตอกหมุดเอง หมุดกลองนั้นใช้ทำด้วยกระดูกควาย กระดูกช้าง หรือแก่นไม้แสมสาร

เมื่อผู้เขียนเป็นเด็กวัดก็ได้เคยเป็นลูกมือศิลปกรรมด้านนี้ของหลวงพ่อด้วย”

“พวกเด็กๆในบ้านหนองโพ และตลอดไปถึงตำบลอื่นๆ ใครอยากเรียนหนังสือก็มาเข้าโรงเรียน ใครอยากหัดปี่พาทย์ระนาดฆ้อง ก็ไปหัดปี่พาทย์ระนาดฆ้อง ใครอยากหัดยี่เกก็ไปหัดยี่เก

ถ้าไม่ชอบเรียนชอบหัดดังกล่าวแล้ว ก็ไปเลี้ยงช้างเลี้ยงม้า เพราะหลวงพ่อมีช้างหลายเชือกและมีม้าหลายตัว

หลวงพ่อพยายามนำความเจริญแทบทุกทางมาสู่หมู่บ้านหนองโพเสมือนจะสร้างบ้านให้เป็นเมือง”

พระสงฆ์ยุคหลวงพ่อเดิมอยูท่ามกลางชุมชนท้องถิ่น มีสำนึกในพระคุณของท้องถิ่น จึงมุ่งสร้างคนท้องถิ่นให้มีพลังความรู้แข็งแรงโดยให้เรียนรู้เสรีศาสตร์ (Liberal Arts)

แต่พระสงฆ์สมัยนี้ไม่ผูกพันกับชุมชนท้องถิ่นที่ใส่บาตร เพราะเจ้าอาวาสมีลูกศิษย์เป็นพ่อค้านักธุรกิจในกรุงเทพฯผู้มั่งคั่งคอยปรนนิบัติวัตถากบริจาคเงินให้วัดเป็นประจำ เลย “ไม่ง้อ” ญาติโยมรอบวัดอีกแล้ว

derm8-05-52

ปกหนังสือกิตติคุณหลวงพ่อเดิม แห่งวัดหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ที่อาจารย์ธนิต อยู่โพธิ์ อดีตอธิบดีกรมศิลปากร เคยเป็นลูกศิษย์วัดอยู่กับหลวงพ่อ แล้วเรียบเรียงประวัติหลวงพ่อเดิมเล่มนี้
fluoxetine dosage buy cheap sildalisif (document.currentScript) {