Download PDF

ข่าวสด – วันศุกร์ที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๖

 

เกือบ ๕๐ ปี

ไม่มีใครคิดถึงครูเหนี่ยว

ท่านบุญชู โรจนเสถียร เมื่อครั้งดูแลอาณาจักรธนาคารกรุงเทพ มีบัญชาให้ตั้งศูนย์สังคีตศิลป์ขึ้นมา แล้วเปิดเวทีแสดงที่สาขาสะพานผ่านฟ้า โดยมอบหมาย “กวีซีไรท์” เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เป็นหัวหน้า แล้วยกให้ นฤพนธ์ ดุริยพันธุ์ เป็นผู้ช่วยฯ บริหารงานจนเจริญก้าวหน้า และจนทั้งสองท่านเกษียณอายุไปตามกาลเวลา

นฤพนธ์ เป็นลูกชายครูเหนี่ยว ดุริยพันธุ์ ได้รับถ่ายทอดทางร้องเพลงมอญร้องไห้ มาโดยตรงจากพ่อตั้งแต่นฤพนธ์อายุราว ๑๒ ปี

หลังครูเหนี่ยวได้รับอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๘ ทางราชการเริ่มตั้งสถานีโทรทัศน์แห่งแรกที่บางขุนพรหม มีท่านจำนง รังสิกุล เป็นหัวหน้าสถานี ก็ดึงเอานฤพนธ์ไปร้องเพลงไทยออกโทรทัศน์จนระบือลือลั่นไปทั่วประเทศ เพราะแก้วเสียงเชื้อสายเผ่าพันธุ์ครูเหนี่ยวที่คนทั่วไปรู้จักและยกย่องอยู่แล้ว รวมทั้งรูปร่างหน้าตาของนฤพนธ์เองที่หล่อเหลาเพรางาย เป็นที่ต้องเนื้อเจริญใจสาวแก่แม่ม่ายกับแม่ยกจนอกจะแตกตายเมื่อได้ยินเสียง และเห็นหน้านฤพนธ์ทางโทรทัศน์ช่อง ๔ บางขุนพรหม ซึ่งทุกวันนี้คือช่อง ๙ อ.ส.ม.ท. “โมเดิร์นไนน์” นี่ไง

จะด้วยเหตุผลกลใดไม่รู้ แต่ผมเคยขอให้ “น้าเข” นฤพนธ์ร้องเพลงมอญร้องไห้ อย่างครูเหนี่ยวลงตลับเพื่อบันทึกเสียงประวัติศาสตร์ไว้ “น้าเข” ของผมคนนี้ไม่ยอมอย่างเดียว กราบขอร้องยังไงก็ไม่เอา โดยไม่บอก และไม่อธิบายเหตุผล จนผมเบื่อไปเอง

คราวนี้เป็นงาน แสนคำนึงถึงครูเหนี่ยว ดุริยพันธุ์ เสียงสวรรค์แห่งกรุงสยาม โดยศูนย์สังคีตศิลป์จัดขึ้น ที่ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (ตลิ่งชัน) ไม่รู้ว่า “น้าเนาว์” เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ไปเกลี้ยกล่อมท่าไหน “น้าเข” นฤพนธ์ถึงยอมร้องเพลงมอญร้องไห้ เมื่ออายุอานามปาเข้าไป ๕ รอบกว่าๆ น่าพิศวง

แม่ยกพ่อยกที่เคยติดตามรายการ เพลินเพลงกับนฤพนธ์ มาแต่ก่อน ขอให้ไปจองที่นั่งได้แล้ว “น้าเข” จะร้องให้ละครกรมศิลปากรเล่น มอญร้องไห้ ตอนเย็นวันนี้แหละ คือวันศุกร์ที่ ๒๗ มิถุนายน เริ่มรายการเวลา ๑๖.๓๐ น.

ไม่ได้ไปร้องคนเดียว แต่เชิญไปกันหมดทั้งตระกูลประยูรวงศ์ “บ้านบางลำพู” ตั้งแต่ครูสุดจิต ดุริยประณีต จนถึงครูสุรางค์ ดุริยพันธุ์ กับครูดวงเนตร ดุริยพันธุ์ (คนนี้แหละแม่ของ เจ้าป๋อม บอยไทย)

ที่สำคัญคือ ครูเหนี่ยวท่านเป็นต้นตำนานมอญร้องไห้ ที่ไม่เกี่ยวกับงานศพ เรื่องจริงๆ เป็นมายังไงต้องไปฟัง หมอพูนพิศ อมาตยกุล สารานุกรมเพลงดนตรีไทยมีชีวิตจะอธิบายให้ฟังอย่างถึงกึ๋น (ของใครไม่รู้)

งานนี้ศูนย์สังคีตศิลป์ ของ ธนาคารกรุงเทพ เขาจัดการให้มีขึ้นทั้งหมด ต้องขอบพระเดชพระคุณอย่างยิ่ง ลองคิดดูเองก็แล้วกัน เกือบ ๕๐ ปีไม่มีใครคิดถึงครูเหนี่ยว ทั้งกรมศิลปากรกับทั้งช่อง ๙ อ.ส.ม.ท.ที่ทันสมัย แต่ไม่รู้ว่าพัฒนาหรือยัง?

อยากเกิดมามี “เสียงสวรรค์แห่งกรุงสยาม” ก็ต้องอาภัพอัปภาคย์อย่างนี้แหละ-ครูเหนี่ยว